مرابطهء قلب با قلوب بزرگان دين - به ولايت و محبّت ايشان - كه آن را طريقت نامند ؛ كما قال اللّه تعالى : وَ أَنْ لَوِ اسْتَقامُوا عَلَى الطَّرِيقَةِ لَأَسْقَيْناهُمْ ماءً غَدَقاً « 111 » ؛ يعنى : « اگر استقامت جويند بر طريقت - كه در حديث ، تفسير به ولايت علويّه عليه السّلام شده - ، سيراب مىسازيم ايشان را از آب گوارائى كه تسكين عطش ايشان را در طلب قرب الهى نمايد » . و حضرت رسول - صلّى اللّه عليه و آله - نيز فرموده كه : « الشّريعة اقوالى ، و الطّريقة افعالى ، و الحقيقة حالى ، و المعرفة رأس مالى » « 112 » . پس چنان‌كه به‌حسب ظاهر شريعت ، اقتداء لازم است ، به حسب باطن شريعت كه طريقت و حقيقت ، و موصول « 113 » به معرفت است ، مرابطهء قلب با قلوب خاصّان الهيّين و بزرگان دين مبين ، به ولايت و محبّت ، واجب است تا اقتداى كامل به عمل آيد ؛ كما قال اللّه تعالى : اصْبِرُوا وَ صابِرُوا وَ رابِطُوا « 114 » ؛ در تفسير اهل عصمت ص وارد است : « يعنى مرابطه با ائمّهء دين كنيد » . و كسانى كه در شريعت ظاهريّه ، متابعت مىنمايند و قلب ايشان از اين مرابطه عارى است ، در حقيقت ، اقتداء به نبىّ و ولىّ الهى نكرده‌اند و از اهل نفاق محسوب مىشوند و در دين ، ناقصند ؛ زيرا كه باطنشان مكذّب و مخالف ظاهرشان است ؛ و به اين جهت است كه اهل سنّت و مخالفين را - در شريعت مقدّسه - منافقين ناميده‌اند ، و سوء احوال آنها در نفاق ، چنان است كه در « كلام مجيد » فرموده : إِنَّ الْمُنافِقِينَ فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ « 115 » . و

--> ( 111 ) - به منهج حاضر ، صفحهء 26 رجوع شود . ( 112 ) - به مجلّد اوّل ، مقدّمهء شارح ، صفحهء 8 سطر 10 رجوع شود : « غوالى اللآلئ » 4 : 124 ، « مستدرك الوسائل » 11 : حديث 12672 - 8 ( 113 ) - پيوند يافته ( 114 ) - به منهج حاضر ، صفحهء 554 رجوع شود . ( 115 ) - به منهج اوّل ، صفحهء 589 - 590 و نيز منهج حاضر ، صفحات 160 ، 310 ، 477 و 640 - 641 -